![]() |
Alas nwebe na ng gabi, pero hindi parin ako dinadalaw ng antok. Pano ba naman kasi ay inaalala ko ang aking isusuot sa darating na pagdiriwang ng Buwan ng Wika. Bakit ko ba naman pinuproblema ang katiting na bagay? Attendance lang naman at major requirement para sa Midterms ang mawawala sa akin sakaling wala talaga akong makita diba? Kaso wala trip ko talagang magalala. Pwede naman akong bumili, wala nga lang akong pambili. Pwede naman akong manghiram, kaso naisama na daw sa gyera noong World War 2 ang lahat ng Filipiniana at Baro't saya ng mga anak ng kalabasang napagtanungan ko. Kaya wala akong magawa kundi ang magisip... ng magisip... at magisip... kung anong mga numero ang lalabas sa jueteng mamaya. Ang kinakatakot ko lang ay baka ang mga anak ng baro't sayang ito pa ang maging mitsa ng aking pagbagsak sa Midterms. Siguradong hindi ko matatanggap ang bagay na iyon. Ilang minuto pa ng pagiisip ang nagdaan hanggang sa dumating ang kinabukasan. Kinakabahan na ako... at lalo pang lumalaki ang pagaalala. Last day nalang ng paghahanap hanggang sa ... TING! May isang napakabuting anak ng Diyos ang tumupad sa aking kahilingan. MAY NAGPAHIRAM SA AKIN NG FILIPINIANA at itago nalang natin sya sa pangalang Jessica Morales Castro (hi ate jess). At isa pang TING! dahil pinanghanap din pala ako ng aking butihing tiyahin ng isang ginintuang Baro't saya at may nahanap sya sa wakas.
Salamat sa Diyos at dininig nya ang aking mga panalangin. Subalit ngayon ay napalitan ng pagkalito ang kaninang pag aalala kung ano ang susuotin sa dalawa. :)
MORAL LESSON : HINDI LAHAT NG TITLE AY AKMA SA NILALAMAN NG ISANG KWENTO.
MORAL LESSON : HINDI LAHAT NG TITLE AY AKMA SA NILALAMAN NG ISANG KWENTO.

aha saya ng bwan ng wika nuh .?
ReplyDeleteoo nga e... nakakatamad :D
ReplyDelete